10 filmów, po których przemyślicie wszystko

Nasza redakcja dobrała 10 filmów, które pomogą spojrzeć na ten świat z innej strony.

Akcja "Samsary" przenosi widza na święte ziemie i do stref klęsk żywiołowych, w sercu przemysłowych obiektów i cudów natury. Takie kino kręci się długo, ogląda się z niecierpliwością i nie starzeje się z czasem, ponieważ jego materią jest sam Czas. Polecane do oglądania.

To filozoficzna przypowieść, wypełniona wiecznymi pytaniami i niespodziewanymi odpowiedziami na nie. Tutaj każdy krok rodzi nowe zagadki, mgnienia filmu zderzają się i przeciekają jedno do drugiego jak fale, które nachodzą na brzeg, a bohaterowie nie są powiązani żadnymi prawami natury, czy zwykłej logiki. Ten świat może być snem, a może – rzeczywistością, ale w jakimkolwiek wypadku – on jest piękny!

Wyobraźcie sobie, że jesteście samotnym chłopakiem, idziecie po ulicy, obok was zatrzymuje się furgonetka, za kierownicą której – szykowna brunetka. Ona proponuje wam przejażdżkę z nią i naturalnie, że jej nie odmówicie. Ale późniejsze was szokuje... Film autorski, film intrygujący, film atmosferyczny...

Ten film – klasyka. Ciężka, przenikliwa klasyka. Film jest nakręcony na prawdziwej historii człowieka, żyjącego w XIX wieku, który cierpiał rzadką chorobą, co wywoływała okropne deformacje ciała. Mało filmów, w których na tyle jawnie i przenikliwie został podniesiony problem humanizmu. Powstrzymać łzy niemożliwe!

Niezależny film od tajskiego reżysera. Rozmyślając nad przyczynami swojej choroby, wujek Boonmee razem ze swoją rodziną przecina dżunglę i dostaje się do jaskini na szczycie góry, gdzie spotyka duchy i wspomina o urodzeniu swojego pierwszego życia. Kim on był?

Wyobraźcie sobie, że całe swoje życie marzycie o czymś, i to marzenie jest nieosiągalne, nierealne, utopijne. Wyobraźcie, że żyjecie w szarym, betonowym pudełku i codziennie próbujecie wydostać się z niego, zniszczyć go. To film o każdym z nas. Jeśli nie widzieliście filmów Terry'ego Gilliama "Brazil" i "Parnassus: Człowiek, który oszukał diabła", to "Teoria wszystkiego" może urazić was na wskroś.

Dwa radykalne, absolutnie przeciwległe punkty widzenia, zamknięte pomieszczenie, 90 minut – oto i cały film. Genialne, skomplikowane i ze smakiem. Toż zawzięci zwolennicy akcji, szybkiej jazdy i efektów specjalnych chyba będą znudzeni, jeśli nie nastawią się na wnikliwe, poważne oglądanie.

Ten film spodoba się miłośnikom takich filmów jak "Drzewo życia" i "Mr. Nobody", czyli tym, kto lubi kiedy im samym zostawiają możliwość przedstawić sens tego, co odbywa się. Sami, zależnie od swoich przeświadczeń i postrzegania, będziecie widzieć swoją fabułę i swój sens w tym co odbywa się.

Film jest drugi w "trylogii depresji" Larsa von Triera, wraz z "Antychrystem" i "Nimfomanką". Akcja rozgrywa się w dniach, które poprzedzają globalną katastrofę. Na ziemię nasuwa się olbrzymia planeta pod nazwą Melancholia. Być może pod nią jest brana pod uwagę nasza własna melancholia, chandra, depresja... Warto zamyślić się nad tym...