8 powodów, dla których warto się przytulać każdego dnia

Pożądany czuły dotyk ma również właściwości prozdrowotne: obniża ciśnienie tętnicze i częstotliwość pracy serca, pomaga zapanować nad stresem, poprawia humor i zapobiega depresji.

1. Przytulanie podnosi poziom szczęścia

Za sprawą bliskości fizycznej z drugą osobą nasz organizm wydziela oksytocynę, która nazywana jest również hormonem szczęścia. Dzięki temu jesteśmy bardziej zadowoleni z życia, a także lepiej nastawieni do innych ludzi. Przy czym dotyczy to w głównej mierze kobiet, ponieważ w ich przypadku działanie oksytocyny wzmacniane jest przez estrogeny. Mimo że mężczyźni mają podobny poziom hormonu szczęścia, to jednak jego pozytywne skutki, hamowane są przez testosteron. Być może te biologiczne uwarunkowania stały się podwaliną do przekonania, że okazywanie czułości jest domeną kobiet.

2. Przytulanie obniża poziom stresu

Jednym z pozytywnych skutków przytulania jest wzrost stężenia oksytocyny – hormonu szczęścia, co sprawia, że obniża się poziom kortyzolu – hormonu stresu. Z tego powodu bliskość fizyczna jest nieoceniona podczas sytuacji stresogennych, a także wówczas, gdy odczuwamy lęk i strach. Czuły kontakt fizyczny z partnerem niweluje poczucie stresu. Do takich wniosków doszli badacze z Wydziału Psychiatrii Uniwersytetu Karoliny Północnej.

3. Przytulanie obniża ciśnienie tętnicze

Prozdrowotnym skutkiem ubocznym przytulania jest obniżenie poziomu nadciśnienia tętniczego. Ma to bezpośredni związek z obniżeniem poziomu kortyzolu (hormonu stresu), który jest jednym z głównych sprawców nadciśnienia. Co więcej, przytulenie sprawia, że obniża się nie tylko nasze ciśnienie, ale również częstotliwość pracy serca.

4. Przytulanie może zapobiec rozwojowi depresji

Kontakt fizyczny z drugą osobą sprawia, że w naszym organizmie zostaje pobudzony jeden z ośrodków w centralnym układzie nerwowym, dzięki czemu czujemy radość. Co więcej, im częściej przytulamy drugą osobę, tym lepiej – wówczas w znacznym stopniu redukujemy poczucie lęku i samotności, ponieważ oprócz oksytocyny wytwarza się również serotonina – hormon, który odpowiada za nasz nastrój i samopoczucie.

5. Przytulanie pogłębia więź emocjonalną

Czuły kontakt fizyczny jest niezbędny do zbudowania więzi emocjonalnej pomiędzy partnerami, a także pomiędzy rodzicami i dziećmi. Przytulenie i dotyk są szczególnie istotne dla dzieci, co wykazał węgierski psychiatra Rene Spitz, który porównał ze sobą dzieci wychowujące się w dwóch różnych środowiskach: więziennym, w którym żyły one wraz ze swoimi mami, a także w środowisku ochronki, prowadzonej przez siostry zakonne, które nie okazywały dzieciom czułości. Badacz ten wykazał, że śmiertelność w sierocińcu była kilkukrotnie wyższa, niż wśród dzieci wychowujących się w środowisku więziennym.

6. Przytulanie w nocy zapewnia lepszą jakość snu

Wiele osób twierdzi, że kontakt fizyczny w nocy poprawia naszą jakość snu. Niestety teza ta jak dotąd nie znalazła żadnego potwierdzenia w badaniach naukowych. Jednakże zachodzi duże prawdopodobieństwo, że jest ona prawdziwa, ponieważ przytulanie redukuje poziom kortyzolu, a jednocześnie podnosi poziom endorfin, co może wpływać na jakość naszego snu.

7. Przytulanie poprawia odporność

Naukowcy z Wydziału Psychiatrii i Nauk Behawioralnych wykazali, że przytulanie i okazywanie sobie czułości, pobudza nasz układ immunologiczny do produkcji limfocytów T i B, które biorą udział w odpowiedzi odpornościowej. Dzięki temu jesteśmy bardziej odporni na działanie chorobotwórczych drobnoustrojów.

8. Przytulanie rozwija inteligencję emocjonalną

Zapewnienie optymalnego poziomu czułości jest szczególnie istotne w przypadku dzieci do 3. roku życia, co dowodzą m.in. badania przeprowadzone na sierotach pochodzących z Rumunii. Wykazano, że mają one znacznie gorzej rozwiniętą korę okołooczodołową niż ich rówieśnicy, których często przytulano.

Kora ta rozwija się w trzech pierwszych latach życia i duży wpływ na jej funkcjonowanie mają relacje personalne. Neurony kory oczodołowej odpowiadają m.in. za empatię, kontrolę stanów emocjonalnych oraz reakcję na bodźce zewnętrzne. Dzieci, które we wczesnym dzieciństwie pozbawione były czułości, mogą w dorosłym życiu przejawiać m.in. nadmierne impulsywne zachowania.