Choroby przenoszone drogą płciową – rodzaje i objawy chorób wenerycznych
Tylko 5 chorób zaliczane są do chorób przenoszonych drogą płciową: kiła, rzeżączka, wrzód miękki, ziarniniak pachwinowy (donowanoza) i ziarnica weneryczna. Wszystkie te choroby przenoszone są drogą płciową, ale najczęściej zazwyczaj występują kiła i rzeżączka.
Najczęściej spotykane infekcje płcioweWarto pamiętać, że istnieją inne zakażenia przenoszone drogą płciową, z wyjątkiem wenerycznych. Istnieje szereg chorób, które są przekazywane poprzez kontakty seksualne, ale nie odnoszą się do chorób wenerycznych, choć i powodują choroby układu moczowo-płciowego: chlamydia, ureaplasmosis, mykoplazmoza.
Ale z wyjątkiem zakażeń spowodowanych przez różne drobnoustroje, do płciowych infekcji zaliczane są i te, które wywołują się wirusami. Należą do nich zakażenie HIV, wirus brodawczaka ludzkiego, opryszczka, zapalenie wątroby typu B, wirus brodawek narządów płciowych, mięczak zakaźny, wirus cytomegalii i mięsak Kaposiego. Płciowe infekcje u kobiet mogą być wywoływane przez pierwotniaki, do nich należy rzęsistkowica. Do infekcji grzybiczych przenoszonych drogą płciową należy kandydoza, czyli pleśniawki. Są i choroby pasożytnicze dróg moczowo-płciowych – świerzb, spowodowany świerzbowcem ludzkim i wszawica łonowa, którą powodują łonowe wszy.
Płciowe infekcje u kobiet – objawyProwadząc życie seksualne ważne jest, aby nie tylko wiedzieć jakie są infekcje płciowe, ale i skąd infekcje płciowe się biorą. Okres inkubacji infekcji płciowych jest różny i zależy od rodzaju zakażenia i ich objaw. Ponieważ do zakażenia dochodzi podczas stosunku płciowego, to wszystkie te choroby cechuje pojawienie się objaw stanu zapalnego w miejscu bramy wejścia zarazka: zapalenie pochwy, zapalenie cewki moczowej, zapalenie odbytnicy, jak również powikłania – zapalenie przydatków (jajników i jajowodów), zapalenie wewnętrznej błony śluzowej macicy (endometrium) i niepłodność. Ale wszystkie kobiece infekcje płciowe będą mieć charakterystyczne różnice, właściwe tylko im. Na przykład zmianą pierwotną kiły jest niebolesna zaczerwieniona grudka, która później wrzodzieje, przy tym powiększają się regionalne węzły chłonne, przy wrzodzie miękkim powstaje bolesne, płytkie owrzodzenie.
Zakażeniom bakteryjnym narządów płciowych często towarzyszą ropne wydzieliny, na przykład rzeżączka charakteryzuje się obfitymi wydzielinami ropnymi, które powodują swędzenie i obrzęk skóry i błon śluzowych, rzęsistkowicę cechują wydzieliny pieniste, żółtawe, a przy kandydozie wydzieliny wyglądają jak twaróg i powodują swędzenie. Mykoplazmoza, chlamydia i ureaplasmosis często mogą przebiegać bezobjawowo, zwykle są to przewlekłe płciowe infekcje, a także wykrywają także bezobjawowe nosicielstwo.
Wirusowe zapalenie wątroby typu B i HIV-zakażenie nie mają lokalnych objawów w miejscu bramy wejścia zarazków, ale powodują uszkodzenia innych narządów lub układów – wątroby lub układu odpornościowego. Świerzb i wszawica łonowa nie wywołują stanu zapalnego błony śluzowej, pasożyty atakują tylko skórę wokół nich, powodując swędzenie i podrażnienie. Infekcje wirusowe mogą nie tylko same wywoływać stan zapalny, ale i stać się przyczyną chorób nowotworowych narządów oddechowych. Również infekcje wirusowe i bakteryjne infekcje płciowe w ciąży często powodują zaburzenia w rozwoju płodu i jego śmierć.
Diagnostyka zakażeń narządów płciowychOprócz obrazu klinicznego choroby w celu potwierdzenia diagnozy lekarz przeprowadza badania diagnozujące infekcje narządów płciowych. Podstawowym i dość prostym badaniem pozostaje mikroskopia — analiza wymazu. Jeśli to konieczne przepisuje się bardziej skomplikowane badania:
- analiza mikrobiologiczna (pobranie próbek wydzielin, śluzu czy płynów do dalszych badań i przeniesienie próbki na pożywkę w celu rozmnożenia znajdujących się w próbce mikroorganizmów);
- analiza immunofluorescencyjna, wykrywająca antygeny wirusowe;
- wykrywanie DNA patogenu metodą reakcji łańcuchowej polimerazy;
- badanie krwi na obecność przeciwciał skierowanych przeciw danemu patogenowi.
Po identyfikacji patogenu, powodującego chorobę, przepisuje się odpowiednie leczenie:
- antybiotyki w przypadku infekcji bakteryjnej;
- pochodne imidazolu w przypadku infekcji wywołanych przez pierwotniaki;
- leczenie kandydozy przy pomocy leków przeciwgrzybiczych;
- leki przeciwwirusowe w walce z wirusami.
Dodatkowo przepisywane jest miejscowe stosowanie leków w leczeniu chorób. Terapia ogólnowzmacniająca i leczenie przepisują się obydwom partnerom seksualnym, którzy zostali zainfekowani. Ale warto pamiętać, że zapobiec infekcjom płciowym łatwo, podczas gdy leczenie nie zawsze jest skuteczne.
10 najbardziej śmierdzących i drogich serów 
Tygrysy i ich dziki zwierzęcy magnetyzm w 20 zdjęciach
Najpiękniejsze aktorki włoskiego kina od Sophia Loren do Moniki Bellucci 
20 najładniejszych Żydówek świata 
© Orphus