Dlaczego warto iść za swoim marzeniem, nawet jeśli nikt nie podtrzymuje?

Każdy raz, kiedy spróbujecie zmienić życie w lepszą stronę, będziecie wypróbowywały opór.

Czasami ono idzie od wewnątrz nas samych. Dobrze by wstać przedtem i pójść na salę trenażer, lecz staje tak lenistwo. Czy koleżanki zamówiły do pracy pizzę, a tylko zamierzaliście siąść na dietę...? Chociaż zapewne można zacząć i od poniedziałku. Czy chcecie zacząć własny biznes? Powstaje taka ilość problemów i kłopotu, że już użalacie się za tamtym, że wplątywały siebie do całego tego.

Lecz takie wewnętrzne opory naprawdę są dobrą oznaką i one oznaczają, że wy chcecie podołać własne bariery. Lecz razem z wewnętrznym oporem również zderzacie się z dużą ilością oporu od ludzi, którzy znajdują się wokół was.

Od rodziców, którzy mówią wam, że "należy być realistą". "Znamy, że lubisz tańczyć, lecz nie chciałbyś spróbować się w IT- zakresowi? Tam takie dobre pensje"! Od koleżanek, które zapewniają, że wam jeszcze grubo powiozło mieć pracę w taki kryzysowy czas. Od przyjaciół, którzy dowcipkują nad waszymi planami, szydzą z nich albo nawet po prostu nie znajdują czasu, żeby wysłuchać was.

Jeśli pozwolicie otoczeniu wpływać na wasze decyzje, wyniki mogą być katastroficzne. Prawda w tym, że ludzie, którzy krytykują to, że lubicie, odmawiają od jakichś planów, po prostu nie rozumieją waszych "dlaczego".

Oni nie rozumieją, dlaczego wasze zachwyty, marzenia i pragnienia są bardzo ważne dla was. I to jest normalne. Absolutnie normalnie żyć życiem, którego nie rozumieją ludzie. Absolutnie normalnie nie spać w nocy bez ustanku, pracując nad porywającym dla was projektem, który nie przyniesie pieniędzy po prostu teraz. Nie ma nic złego w tym, żeby wybrać jakąś "nienormalną" w rozumieniu społeczeństwa karierę.

Jedyne co jest nienormalne - to chować swój potencjał i unikalne jakości tylko dlatego, że ktoś nie znajduje ich ciekawymi.

Tak prosto dziś zacznijcie żyć za własnymi regułami. I kiedykolwiek wszyscy ci ludzie, którzy stosowali do was z lekceważeniem, ze zdziwieniem spytają was: "Hej, jak to zrobiłeś"? A wy po prostu uśmiechniecie się im w odpowiedzi.