Ruchome Święto

Jego nagrobek zdobi następujący napis: "Najbardziej w życiu kochał jesień. Żółte, ciepłe jesienne liście, pływające rzeką na plecach pstrągów, a z góry błękitne niebo. Teraz będzie częścią tego na zawsze". Ernest Hemingway – dla czytelników, Hem – dla przyjaciół, Papa – dla swoich kobiet i synów. Był człowiekiem, który stworzył siebie samego, kochającym kobiety, człowiekiem, który wiedział co to jest bogactwo i popularność. Odszedł z życia z własnej woli.

Legenda, stworzona dookoła jego niezwykłej osobowości, była legendą o człowieku działania, poszukiwaczu przygód, odważnym wojskowym dziennikarzu, bokserze, myśliwym, ofierze trzech wypadków samochodowych i dwóch katastrof lotniczych, mężu czterech żon, jednak przede wszystkim o niesamowitym autorze opowiadań i utworów.

Nasza Redakcja wybrała dla swoich Czytelników najciekawsze zdjęcia z historii i życia tego genialnego człowieka.

Hemingway urodził się w rodzinie lekarza i kobiety, która uwielbiała muzykę. Dopóki ojciec podejmował próby wmówić synowi miłość do medycyny, a matka zmuszała go godzinami grać na wiolonczeli, chłopak potajemnie czytał książki, które znajdowały się w domowej bibliotece. Żaden z rodziców nie traktował go jako pisarza.

Pierwsze swoje utwory zaczął drukować w piśmie szkolnym i właśnie po ich napisaniu ostatecznie zrozumiał, że zostanie pisarzem. Następnie były reportaże do gazet policyjnych, w których zatrudniano bez specjalnego wykształcenia filologicznego. Następnie I Wojna Światowa. Na początku 1918 roku Hemingway stawił się na rekrutację Czerwonego Krzyża. "Byłem głupcem, gdy wyruszyłem na tę wojnę. Myślałem, że jesteśmy drużyną sportową, a Austriacy – inna drużyna, która uczestniczy w wyścigach" – później wspominał pisarz. Pierwszy sukces jako pisarz zdobył po napisaniu utworu "Słońce też wschodzi ". A następny utwór "Pożegnanie z bronią" został sensacją i nie zważając na kryzys, sprzedano 80 000 egzemplarzy.

"Jeśli miałeś szczęście i w młodości żyłeś w Paryżu, to nie zważając na to, gdzie przebywałeś później, on do końca twoich dni pozostanie z tobą, ponieważ Paryż – to święto, które zawsze będzie z tobą". Ernest Hemingway, Paryż, 1924 r.

Hemingway pewnego razu powiedział: "Jeśli dwóch ludzi kocha jeden drugiego, to nie może się skończyć szczęśliwie". Był znany jako lowelas i zdobywca serc damskich. Był żonaty cztery razy, często zakochiwał się w innej kobiecie, gdy był jeszcze żonaty. Wszystkie jego kobiety nazywały go Papa, nawet aktorka Marlene Dietrich. Hemingway szczerze kochał swoich dzieci i i swoich kobiet, jednak nic nie mogło go zmusić do siedzenia w domu. Dlatego jego ukochane kobiety musiały cierpliwie czekać na jego powrót i pisać listy swojemu mężowi.

Ernest Hemingway przy kierownicy swojej łodzi "Pilar", na której w czasie II Wojny Światowej krążył wzdłuż północnych wybrzeży Kuby, wypatrując nieprzyjacielskie okręty podwodne.

Jeśliby Hemingway spędził całe życie w domu, na pewno nie napisałby ani zdania. Dlaczego natychmiast wierzysz jego utworom? Dlatego, że Hem nic nie wymyślał – opisywał w swoich utworach własne przeżycia, przygody.

"A Moveable Feast" – to młodość pisarza we Francji. Safari dokładnie jest opisane w "Green Hills of Africa". "Stary człowiek i morze" – opowiadanie o jego rybołówstwie na Kubie, a jego przeżycia wojenne zostały odzwierciedlone w najwybitniejszym utworze Hemingwaya "Komu bije dzwon".

Pewnego razu pisarz siedział ze swoją żoną Mary w barze, gdy nagle tam wszedł dziennikarz jakiegoś amerykańskiego magazynu, podszedł do Ernesta i powiedział: "Bardzo cieszę się ze spotkania z tobą!" – i poleciał do barmana, aby kupić flaszkę... Jednak Hem powiedział: "Wiesz, nie piję. Jestem na diecie". – "Na jakiej diecie? Gdy wszedłem, trzymał eś szklankę z alkoholem w ręku! " - "Jestem na szczególnej diecie. Nie piję z łajdakami".

"Co przeszkadza pisarzowi? Alkohol, kobiety, pieniądze i ambicje. A również brak alkoholu, kobiet, pieniędzy i ambicji".

"Na świecie jest tak wiele kobiet, z którymi można się przespać i tak mało kobiet, z którymi można porozmawiać".

Ostatnie lata życia były najtragiczniejszymi dla pisarza. Przeżywszy dwie wojny światowe i kilka poważnych wypadków, Hemingway miał hipertonię i cukrzycę. Przebywał w szpitalu psychiatrycznym, w którym psychiatra nie leczył jego choroby, a zwracał jedynie uwagę na "zaburzenia psychiczne ". Terapia elektrowstrząsami zrujnowała pamięć pisarza i jego zdolność do formułowania swoich myśli na piśmie: nie mógł napisać nawet kilku słów oficjalnego pozdrowienia.

Oto co mówił Hemingway: "Lekarze, którzy stosowali terapię elektrowstrząsami, nie rozumieją pisarzy... Psychiatrzy muszą nauczyć się pisać utwory literackie, aby zrozumieć, co oznacza być pisarzem, jaki był sens w tym, aby zrujnować mój mózg i pamięć, która jest moim kapitałem i wyrzucać mnie na margines życia".

Hemingway pogrążył się w depresję i paranoję. Myślał, że śledzą go agenci FBI, że podsłuchują jego rozmowy telefoniczne, ciągle sprawdzają konta bankowe i listy. Uważał, że zwykli przechodnie, to agenci.

Pięćdziesiąt lat po śmierci pisarza poproszono FBI o udzielenie informacji o Erneście Hemingwayu: rozmowy jego podsłuchiwano, śledzono go. Podsłuchiwano jego rozmowy nawet w szpitalu psychiatrycznym, z którego dzwonił, aby powiadomić o tym.

Rano, 2 lipca 1961 roku, gdy wszyscy jeszcze spali, Hemingway podszedł do szafy, wyciągnął ulubioną strzelbę i się zastrzelił, nie pozostawiając listu.